Baris Aygun

De oorlog in Tsjetsjenië

Door: Baris Aygun
Zuidwalschool

Ik vind het heel erg wat er in Tsjetsjenië gebeurt
Het is daar heel erg onhygiënisch. De mensen kunnen daar maar om en om douchen een dag wel en een dag niet. De mensen eten maar een broodje per ochtend en een broodje per avond en een beetje watersoep. Als mensen watersoep maken dan hebben ze maar 1 uur de tijd om het te maken Toen de oorlog begon zijn de meeste mensen (die het overleefd hebben) naar Igoesjetië gevlucht. Als ze iets leuks gaan doen gaan ze picknicken, dat doen ze ook om lol te maken want ze hebben helemaal niets. Marco Borsato vertelde dat een meisje zag hoe haar eigen vader werd doodgeschoten en dat meisje had hield haar vader nog 2 uur lang vast. Maar jammer genoeg was de man al dood. De mensen woonden in kapotte tenten maar gelukkig was Warchild er, want die hebben nieuwe tenten gegeven aan de arme mensen. De kinderen die daar wonen hebben erg veel angst in zich en die angst krijg je er bijna niet meer uit.

Met Marco B. film over Tsjetsjenië kijken
Geschreven door: Cacharel Smart

In Tsjetsjenië wonen vluchtelingen,
Die vluchtelingen vluchtten van de oorlog weg.
Er gebeuren allerlei dingen, je weet nooit wat er gaat gebeuren.
De mensen leven daar in angst.
De kinderen kunnen niet doen wat ze eerst deden.
Bijvoorbeeld met speelgoed spelen.
De kinderen lijden het meest.
Er zijn meer kinderen omgekomen dan de ouders zelf.
Maar natuurlijk is het ook zwaar voor de ouders om je kind te verliezen.
De vrouwen werken het hardst die moeten huishouden en voor de kinderen zorgen(ze natuurlijk ook voor hen zelf zorgen)
De mannen die lopen maar rond om te kijken of ze wat kunnen doen.
Als je werk hebt, had je veel geluk want werk vond je daar niet zo snel.
Maar als je werk had dan was je juf of klussjes man.
Ze leven in tenten en die tenten scheuren na verloop van tijd dus moeten ze weer nieuwe krijgen maar dat gaat niet zo een twee drie. Er zijn meer mensen die tenten moeten wisselen dus moeten de anderen wachten.
Intussen kan het gaan regenen en dan wordt het binnen in de tent nat.
En voor kinderen als voor volwassenen is het niet leuk om in een drijfnatte tent te wonen.
Sommige mensen gaan terug naar hun huis waar oorlog is.
De anderen kunnen niet terug want hun huis is al gesloopt.
Sommige ouders lieten hun kinderen niet naar school gaan omdat ze dachten dat het niet zo lang zou duren maar nu is de oorlog al 3 jaar lang bezig.
Dit wat ik nu vertel heb ik allemaal in een film gezien.
Marco B. heeft er ook wat over verteld.
Zoals een jongetje had gezien dat zijn vader werd doodgeschoten hij rende huilend naar zijn zus zijn zus pakte hem vast het hield heb 3 a 4 uren vast (huilend)
WAT IS ME BIJ GEBLEVEN?!?!
Mij is veel bij gebleven voor al hoe die mensen leven en hoe ze eten hoe ze douchen en de manier hoe ze leven echt triest, zielig, droevig en dramatisch.
WAT ZOU IK DOEN ALS IK ZE KON HELPEN!?!?!
Ik zou ze graag willen helpen als ik de oorlog kon stoppen dan had ik dat gedaan want ik zou ook niet zo willen leven!!

Wat is mij bijgebleven
Mij is bijgebleven dat die mensen daar in tenten leven met 2 gezinnen in één tent en als er een gezin wil koken moet het andere gezin wachten. Uitgaan kunnen de jongeren daar niet. Ze hebben daar bijna niets: ze hebben daar misschien een kleine filmzaal waar ze soms een film kunnen kijken.
Eten zoals brood daarvan krijgen ze elke dag 1 brood en daar moeten ze het met zijn tienen 1 dag van doen, een wagen komt elke dag het brood brengen en dat moet dan verdeeld worden onder iedereen dus soms hebben ze de kans dat je een dag niks hebt. Als er een keer een tent stuk ging dan kon hij niet gelijk vervangen worden want er waren dan nog veel meer mensen die ook met een kapotte tent zaten dus moest je heel lang wachten. De mannen in Tsjetsjenië zeggen dat zij niks te doen hebben en dat de vrouwen wel allemaal dingen kunnen doen zoals de tent een beetje schoon maken en op de kinderen letten. De mannen zijn ook bang dat ze terug moet en om voor hun land te vechten en dat ze dan niet meer terug komen.

Wat heb ik geleerd
Ik heb geleerd dat wij genoegen moeten nemen met wat we hebben want die mensen daar hebben het heel slecht en wij heel goed.

Mijn wens
Mijn wens is dat de mensen daar gewoon weer in hun eigen land kunnen leven en een normaal leven kunnen leiden. En dat er helemaal geen oorlog meer is.

Dexter Manuel
Zuidwalschool

Wat heb ik geleerd?

Ik heb geleerd dat we hier in Nederland tevreden mogen zijn
met ons leven! Want als je ons leven vergelijkt met het leven
van de kinderen die in Tsjetsjenië wonen dan moet je toch
wel even bij alles stil blijven staan.
Bijv. dat de mensen daar met twee gezinnen in een klein tentje
wonen! Of een dagje uit is voor ons hier naar de disco, maar voor
hen is het picknicken met twee sneetjes brood en een klein flesje
water! En als je wilt douchen dan gingen de ene dag de vrouwen
en de andere dag de mannen.
Ze willen graag naar de bioscoop of naar de disco maar jammer
genoeg kan dat niet. Het is gewoon vreselijk om te leven zoals
mensen in Tsjetsjenië wonen.

Wat is me bij gebleven?
Marco Borsato heeft verteld dat er een meisje haar dode vader
twee uur omhelsde. Dat is me het meest bij gebleven!
Verder is mij bijgebleven dat er twee gezinnen in een klein tentje
wonen en als ze wilde koken moesten ze minstens 1 uur wachten
Voor dat er weer een gezin aan de beurt was. Nou dat was dan mijn
verhaal ik wens de mensen in Tsjetsjenië een betere leven
wil je meer weten ga dan naar www.warchild.nl

Hanan Talhaoui

Niet iedereen heeft het goed in de wereld, en dat merk je vaak in deze tijd een voorbeeld daarvan zijn de Tsjetenen. Er zijn meerdere oorlogen op de wereld, maar mensen besteden meer aandacht aan Irak.
Daarom schrijf ik nu een opstel over de mensen in Tsjetsjenië.
Er werd een soort van voorstelling op een groot plein gegeven in de stad en daarbij was toevallig ook Marco Borsato. Je kreeg een filmpje te zien in een tent, je kon dan zien hoe de Tsjetenen leefden, het was treurig om dat te zien.
Moet je je voorstellen dat mensen met 2 gezinnen in een klein tentje wonen. In de klas zitten de kinderen zonder schoenen, omdat hun omgeving alleen uit modder bestaat en als ze dan met die schoenen de klas inkomen wordt het klaslokaal vies. Ze leven in een onhygiënische omgeving, Daardoor kun je makkelijk bepaalde ziektes krijgen. Door de oorlog zijn de Tsjetenen naar Igoetjetië gevlucht. De mensen proberen nog wat hen leven te maken ook al is het helemaal niet te herstellen. Je kon zien hoe de kinderen getraumatiseerd waren sommigen wilde niet eens meer praten. Als ze met school gaan picknicken nemen ze een 2 liter fles water mee en 2 sneetjes brood. Picknicken is voor kinderen in andere landen gewoon buitenspelen. Ze eten twee keer per dag, ze eten dan een stukje brood met honing. Om de dagen douchen de mensen daar, een dag de mannen dan de vrouwen.

Wat geleerd:
Ik heb geleerd dat je blij moet zijn met wat je hebt. Niet iedereen heeft het gemakkelijk op de wereld. De kinderen willen wel meer doen in Tsjetenië maar dat kan niet, ze willen bijvoorbeeld naar disco's , theaters en bioscopen maar dat kan niet want ze hebben het geld niet daarvoor.

Wat is me bijgebleven??
De tenten en hun omgeving is me bijgebleven, bijvoorbeeld dat ze met z'n 12 of meer in een tentje wonen, hun omgeving bestaat uit modder en zand. En de mensen leven in
armoede.

Mijn wens!
Mijn wens is dat alles goed komt met hen gaat, niet alleen voor hun maar, ook voor de andere mensen die in oorlog leven.

Geschreven door: Jessica Burnet
Zuidwalschool

Ik Vind?
Ik vind dat alle mensen in Nederland Tsjetsjenië moeten steunen.

Wat heb ik geleerd?
Ik heb geleerd dat ze in armoede leven, ze wonen in tenten en als het regent worden ze nat, want in sommige tenten zitten gaten. Er wonen minimaal TIEN mensen in zo’n tent per kind krijgen ze 1 sneetje brood en ze koken op een kachel.
En als de Tsjetsjenen gaan picknicken vinden ze dat héél leuk, want ze doen dat haast nooit en ik zou het vergelijken met dat wij buiten spelen en ondertussen drink je gewoon water en je koopt een croissant bij de bakker…

Er is me bijgebleven?
en er is me vooral bijgebleven dat een vader van 2 kinderen doodgeschoten is en toen hield dat meisje haar vader 2 á 3 uur vast. En er is me bijgebleven dat: Als wij eten weggooien, smeken die andere kinderen om eten.
Dat is toch niet leuk?

Mijn wens:
Mijn wens is dat alle mensen in Nederland WarChild moeten steunen en dat ze ook gewoon een normaal leven leiden, en dat de oorlog nooit meer komt.

Geschreven door: Jessica Nyame
Zuidwalschool